چکیده

تولید غذا دارای قدمتی معادل پیدایش بشر بوده و گرسنگی حادترین مسئله آینده جهان است و باید بیش از پیش به فکر افزایش تولید محصولات غذایی بود. در این میان غلات و مخصوصاً گندم از مهم‌ترین گیاهان به شمار می‌آیند. در مناطق سرد و معتدل ایران، گندم معمولا با تنش خشکی در مرحله‌ی پرشدن دانه مواجه است که این امر یکی از دلایل عمده کاهش تولید و عملکرد در این شرایط می‌باشد. صفت قابلیت انتقال مجدد آسیمیلات‌ها از اندام‌ها به دانه در انتهای فصل از صفات شناخته شده مرتبط با تحمل تنش خشکی می‌باشد. براساس تعریف، در مراحل خاصي از نمو گياه(قبل از آغاز رشد خطي دانه)، مواد فتوسنتزي بسيار بيش از مصرف فرآيندهاي مرتبط با رشد، توليد مي‌شود. اين مواد مي‌توانند به تركيبات مختلف ذخيره‌اي تبديل شوند و در مراحل بعدي كه فتوسنتز جاري قادر به تامين همه احتياجات مخزن نيست؛ مجدداً به دانه منتقل گردند. عوامل تعیین میزان ذخیره مواد در اندام‎های رویشی و کارایی انتقال مجدد آن‎ها به دانه به دو دسته عوامل محیطی و عوامل ژنتیکی تقسیم‎بندی می‌شود. عوامل محیطی شامل رطوبت، عناصر غذایی، دما و بیماری‎های گیاهی از جمله بیماری‎های برگی می‎باشد و عوامل ژنتیکی شامل نوع گیاه، رقم، سرعت پیرشدن برگ‎ها، میزان ذخیره مواد در ساقه و بعضی عوامل دیگر می‎باشد. لذا این تحقیق با هدف بررسی میزان انتقال مجدد آسیمیلات‌ها از ساقه به دانه و عوامل مختلف تاثیرگذار بر آن به صورت یک مطالعه مروری انجام گرفت.

کليدواژه ها

انتقال مجدد آسیمیلات‌ها، تولید گندم، تنش خشکی، راهکار به‌نژادی

کد مقاله / لینک ثابت به این مقاله

برای لینک دهی به این مقاله، می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است :

نحوه استناد به مقاله

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:
, 1399 , انتقال مجدد آسیمیلات ها به عنوان یک راهکار به نژادی جهت افزایش تولید گندم در شرایط تنش خشکی آخر فصل , همایش ملی فرهنگ جهادی و جهش تولید